Panel: Özgürlük Tutsakları; Misak Manuşyan ve Yoldaşları

manushyan_afis_nz

1915 Ermeni Soykırımı’nda ailesini kaybeden Misak ManuÅŸyan, Adıyamanlı bir Ermeni yetim olarak kendisini önce Suriye’deki bir Fransız yetimhanesinde, daha sonra 19 yaşına geldiÄŸinde de Fransa’nın Marsilya kentinde buldu. Entelektüel ve ÅŸair kimliÄŸinin yanı sıra, militan bir komünist olan ManuÅŸyan, Fransız Komünist Partisi’nde ve Göçmen İşçi Hareketi’nde örgütlüdür.

ManuÅŸyan, Nazi Almanyası’nın Fransa’yı iÅŸgaliyle baÅŸlayan direniÅŸ hareketinde aktif görevler üstlendi. Kendisi gibi göçmen işçilerden oluÅŸan ekibiyle, direniÅŸin önemli figürlerinden biri haline gelmeyi baÅŸardı. O ve yoldaÅŸlarının üst düzey Nazi yetkililerine ve stratejik askeri hedeflere düzenledikleri eylemler Fransa’da büyük yankı uyandırdı. Nazi yönetiminin bu göçmen komünistleri itibarsızlaÅŸtırmak için hazırladığı ve tüm Fransa’ya astırdığı kızıl afiÅŸ, onları tüm ülkede direniÅŸin kahramanları haline getirdi. AfiÅŸte, tek tek fotoÄŸraflarına, isimlerine ve etnik kimliklerine de yer verilmiÅŸti.

ManuÅŸyan, 21 Åžubat 1944’te 22 yoldaşıyla birlikte idam edildi. Onun kısa ama onurlu hayat öyküsü, tarihin o en karanlık dönemlerinden bizlere direniÅŸ sembolü olarak miras kalmıştır. 2 Mart Pazar günü saat 18.00’de, Getronagan Lisesi’nden YetiÅŸenler DerneÄŸi‘nde, ManuÅŸyan ve yoldaÅŸlarını anmak için buluÅŸuyoruz. Tüm dostlarımız davetlidir.

Kızıl Afiş

İstediğiniz ne zaferdi ne gözyaşı
Ne hüzünlü org ne papazın son duası
On bir yıl nedir ki on bir yıl
Yaptığınız kullanmaktı silahlarınızı
Ölüm gözünü kamaştırmaz partizanın
Asıldı yüzleriniz tüm duvarlara
Gece ve sabah karasıydınız, korkutucu, süzgün
Bir afiştiniz, kızıl bir kan lekesi gibi
Adlarınızı bile söylemek öylesine güçtü ki
Gelip geçende dehşet etkisi yaratın istediler
Sizi kimse Fransız olarak görmez gibiydi
Gün boyu bakmadan geçti gitti insanlar
Kimi parmaklar durmadı ama karartmada
‘Fransa için öldüler’ yazdı afiÅŸe

Louis Aragon