Bak KardeÅŸim,
Ermeni Soykırımı’nın üzerinden 100 yıl geçti. Bir halk, ninenin, dedenin birlikte yaÅŸadığı bir halk, devlet tarafından sistematik olarak katledildi. Bundan 100 yıl önce sokakta karşılaÅŸacağın beÅŸ kiÅŸiden biri Ermeni iken bugün sokakta Ermenilere rastlamak o kadar kolay deÄŸil. Ne oldu onlara? Sor kardeÅŸim…
Dur kardeÅŸim kızma hemen dinle…
Devlet Baba bizi hain ilan etti, lanetli ilan etti, bir canavarmışız gibi bahsetti bizden. “Farklılıklarımızı fıkralaÅŸacakken” farklılıklarımız bizi birbirimizden ayırma aracına dönüştü. Okulda okuduk, medyada gördük, evde dinledik… Sahte bir tarih ile kandırıldık hepimiz. Nefret ettik birbirimizden. Sistem ne zaman ”error” verse milliyetçilik kapladı ortalığı. Örttü sorunun üstünü. Düştük birbirimize…
Gör kardeÅŸim, duy canım kardeÅŸim…
Devlet, suçu ile yüzleÅŸmiyor. 100 yıl önce biz birbirimize tıpatıp benzeyelim diye iÅŸlediÄŸi suç ile yüzleÅŸmiyor. YüzleÅŸmedikçe ve suç yargılanmadıkça olanlar yapanın yanına kâr kalıyor. Böyle bir ülkede mi yaÅŸamak istiyorsun kardeÅŸim? Öldürenin suçunun yanına kâr kaldığı, adaletsizliÄŸin ödüllendirildiÄŸi bir ülke de mi yaÅŸamak istiyorsun? Nerede Hrant’ın azmettiricileri? Nerede Sevag Balıkçı’nın, Maritsa Küçük’ün failleri? Dışarıda, hepsi dışarıda. Yanımızdan ellerini kollarını sallayarak geçiyorlar kardeÅŸim…
Niye KardeÅŸim?
Niye onlar ellerini kollarını sallayarak özgür bir biçimde dolaşıyor? Biz 1915 ile hesaplaÅŸamadık, yargılayamadık kardeÅŸim. 1915’te Ermeni öldüren cezasını bulmadı, bulmadıkça da bu durum kendini tekrarladı ve halen devam ediyor. YüzleÅŸmedikçe biz öldürülüyoruz kardeÅŸim. Biz artık öldürülmek istemiyoruz. Evlerimizden, okullarımızdan, kiliselerimizden, iÅŸ yerlerimizden korkarak çıkmak; “başımıza bir ÅŸey gelir mi?” diye adımızı gizlemek, saklanmak istemiyoruz. Bu ”güvercin tedirginliÄŸi” nereden çıktı sanıyorsun kardeÅŸim? YüzleÅŸmedikçe, suça ceza vermedikçe suçlar çoÄŸalıyor. 1915’te Ermeni’ye Süryani’ye olan, Trakya pogromunda Yahudi’ye, 6-7 Eylül’de Rum’a, Sivas’ta Alevi’ye, Diyarbakır zindanında Kürt’e, 1 Mayıs 77’de ve bugün hâlâ işçi cinayetleriyle işçilere yapıldı, hepimize yapılıyor. Failleri nerede kardeÅŸim? Niye sormuyoruz? Niye KardeÅŸim?
Sen onlardan deÄŸilsin kardeÅŸim…
Senin yerin bizim yanımız canım kardeÅŸim. İnkar soykırımın son aÅŸaması. Sen inkar edip bu soykırıma ortak olanlardan deÄŸilsin. Görüyorsun yokluÄŸu, bir halkın buharlaÅŸmasını. Görmezden gelmiyorsun, umursuyorsun ninenin, dedenin komÅŸusuna yapılanı. GeleceÄŸin için umursuyorsun, adalet için umursuyorsun, kendi çocukların için umursuyorsun kardeÅŸim. Kendi çocuklarına adil bir ülke bırakmak için umursuyorsun…
SorumluluÄŸun yok mu kardeÅŸim?
Sen soykırımcı deÄŸilsin kardeÅŸim. 1915’te hayatta deÄŸildin ve o cinayetleri iÅŸlemedin. Bize kardeÅŸin olarak baktın biliyoruz. Ama hiç mi sorumluluÄŸun yok kardeÅŸim. Bu toprağın insanları olarak, adil bir gelecek inÅŸa edebilmek için inkar politikalarına destek olmamak gibi bir sorumluluÄŸumuz yok mu? İnkarcı partilere oy veriyorsan, inkar edenlere destek çıkıyorsan, yapma kardeÅŸim. Tekrar tekrar öldürme bizi canım kardeÅŸim. Soykırımı sürdürenlere ortak olma…
Adalet, EÅŸitlik, KardeÅŸlik
NOR ZARTONK / Õ†ÕˆÕ Ô¶Ô±ÕÔ¹Õ•Õ†Õ”

Comments are closed.