Կարօտով յիշատակեցինք Սարգիս Սերովբեանը

nor zartonk

seropyanagos

Agos

«Ակօս»ի հա­յերէն էջե­րու աւագ խմբա­գիր Սար­­գիս Սե­­րով­­բեան մա­­հուան Ա. տա­­րելի­­ցին առ­­թիւ յի­­շատա­­կուե­­ցաւ «Անա­­րատ Յղու­­թիւն» շէն­­քի «Հա­­ւաք» սրա­­հին մէջ։ «Ակօս»ի աշ­­խա­­­տակազ­­մի կող­­քին յի­­շատակ­­ման հա­­ւաքոյ­­թին ներ­­կայ գտնուեցան վաս­­տա­­­կաւոր խմբա­­գիրի այ­­րին, զա­­ւակ­­նե­­­րը, ըն­­տա­­­նեկան պա­­րագա­­ներ եւ բա­­րեկամ­­ներ։

«Ակօս»ի գլխա­­ւոր խմբա­­գիր Եդուարդ Տան­­ձի­­­կեան բա­­րի գալստեան ու­­ղերձ մը ար­­տա­­­սանե­­լով ներ­­կա­­­յացուց լու­­սանկա­­րիչ Էր­­հան Արը­­քի կող­­մէ պատ­­րաստուած կար­­ճա­­­մեթ­­րաժ վա­­ւերագ­­րա­­­կանը։ Արըք, սրա­­միտ գա­­ղափա­­րով մը իր պա­­տու­­մը հիւ­­սած էր թեր­­թի նախ­­կին խմբագ­­րա­­­տան մէջ հա­­յերէն բաժ­­նի պա­­տերը զար­­դա­­­րող լու­­սանկար­­նե­­­րով։ Ան մի առ մի կանք առաւ այդ նկար­­նե­­­րուն վրայ, մեկ­­նա­­­բանե­­լով Սար­­գիս Սե­­րով­­բեանի բազ­­մա­­­կող­­մա­­­նի յատ­­կութիւննե­­րը իբ­­րեւ «Ակօս»ի հիմ­­նա­­­դիր, իբ­­րեւ պատ­­մա­­­գիր, իբ­­րեւ տե­­ղեկա­­տու, իբ­­րեւ հա­­յերէն լե­­զուի մշակ, իբ­­րեւ հե­­քիաթասաց եւ վեր­­ջա­­­պէս իբ­­րեւ ըն­­տա­­­նիքի հայր։ Շուրջ 10 վայրկեան տե­­ւող վա­­ւերագ­­րա­­­կանի ցու­­ցադրու­­թե­­­նէն ետք «Ակօս»ի աշ­­խա­­­տակից­­նե­­­րէն Բագ­­րատ Էս­­դուգեան, Գա­­րին Գա­­րագաշ­­լը, «Հայ­­Ճար» միու­­թեան ատե­­նապետ Նա­­զար Պի­­նաթ­­լը եւ համ­­շէնցի­­ներու «Հա­­տիկ» միու­­թե­­­նէն Մա­­հիր Էօզ­­քան հա­­մառօտ կեր­­պով ներ­­կա­­­յացու­­ցին Սար­­գիս Սե­­րով­­բեանին ստանձնած առա­­քելու­­թիւնը եւ հայ մշա­­կոյ­­թին բե­­րած նպաս­­տը։

Ապա «Ոմանք» խումբի նուագա­­ծու­­ներ՝ Սա­­րօ Ուսթա, Ռու­­բեն Մել­­քի­­­սէթօղ­­լու եւ Արի Հէր­­կէլ հայ երաժշտու­­թեան ժո­­ղովրդա­­կանա­­ցած մե­­ղեդի­­ներով հան­­դէս եկան։ Սե­­րով­­բեանի զա­­ւակ­­նե­­­րը՝ Վա­­ղար­­շակ Սրկ. Սե­­րով­­բեան եւ Կա­­րինէ Պահ­­չէ­­­ճի-Սե­­րով­­բեան եւս անդրա­­դար­­ձան իրենց հօր կո­­րուստով գո­­յացած անմխի­­թար պա­­րապու­­թեան։ Յի­­շատակ­­ման մի­­ջոցա­­ռու­­մը աւար­­տե­­­ցաւ ներկաներու Սե­­րով­­բեանի մասին փո­­խանա­­կած յու­­շե­­­րով։

Որ­­քան ալ դառն իրո­­ղու­­թիւն ըլ­­լայ Սար­­գիս Սե­­րով­­բեանի ան­­վե­­­րադարձ ճամ­բորդու­թիւնը, զինք սի­րող­նե­րը անցնող մէկ տա­րուայ ըն­թացքին չեն կրցած հա­մակեր­պիլ այս ճշմար­տութեան։ Այդ իսկ պատ­ճա­ռաւ ալ յի­շատակ­ման հա­մար աւե­լի յար­մար գտնուեցաւ իր մա­հուան թուակա­նը՝ Մար­տի 28-ի փո­խարէն նա­խընտրել ծննդեան թուակա­նը՝ Ապ­րի­լի 10։

Ար­դա­րեւ Սար­գիս Սե­րով­բեան յա­ջոր­դող օր Ապ­րի­լի 10-ին, այս ան­գամ եկե­ղեցա­կան կար­գով յի­շատա­կուե­ցաւ նախ Ֆե­րիգիւ­ղի Ս. Վար­դա­նանց եկե­ղեց­ւոյ մէջ պա­տարա­գի աւար­տին հո­գեհանգստեան արա­րողու­թիւնով ու ապա Շիշ­լիի Հա­յոց գե­րեզ­մա­նատան մէջ, իր հո­ղակոյ­տին այ­ցե­լու­թիւնով։

Իբ­րեւ խոս­տո­վանու­թիւն, մեր հո­գին աւե­լի թե­թեւ է այս զոյգ յի­շատա­կումնե­րէն ետք, բայց կա­րօտի զգա­ցու­մը կը շա­րու­նա­կէ վառ մնալ մեր մէջ։