Firdevs HoÅŸer
hal böyle olunca sokaktaki erkek ÅŸiddetine gün doÄŸuyor.onları engelleyecek bir mekanızma yok çünkü. ülkenin hukuÄŸu OHAL’a teslim edilmiÅŸ,yasaların yerini KHK’ler almış…
bu ülkenin kadınları her gün böyle bir ülkeye uyanıyor uzun zamandır.ben ise faşizmin olağan hali diyorum yaşananlara.
yıllar yıllar önce okulda öğretmenlerden biri bir öğrenciyi sınıfa soktu.ben koridorun başındayım,ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. her halde konuşacak diye düşünüyorum ama beklemeye devam ediyorum,biraz sonra öğrenci içerden alı al,moru mor bir yüzle dışarı çıkıyor. anlıyorum öğretmen dayak atmış öğrenciye.
inci hanıma gidiyorum okul müdürüne. ‘’bu adamı ÅŸikayet edeceÄŸim,nasıl bir süreç izlemem gerekiyor?’’ diyorum. ‘’azcık bekle dellenme ben kendisi ile konuÅŸurum.” diyor… beklemiyorum kendim konuÅŸuyorum.neler konuÅŸtuÄŸumu ÅŸimdi unutum ama aklımda kalan , dayağın bir eÄŸitim aracı olabileceÄŸi bunun dinimizde de olduÄŸu vs. idi. öyle yüzüne bakıyorum,adam kendinden son derece emin ve referansları çok saÄŸlam.
adamın biri bir kadına tekme atıyor.bunu yaparken o da kendinden çok emin.biz bu eminlik halini yüzündeki sırıtıştan anlıyoruz.onun da referansları,var gücünü nerden alıyor demeye gerek var mı?
en yetkili aÄŸzılar yani ülkeyi yönetenler sürekli ÅŸiddet dilini kullanıyor.asıyor kesiyor,kinleniyor ,öfkeleniyor,iktidarını saÄŸlamlaÅŸtırmak için kendi gibi düşünmeyenleri açlıkla terbiye etmeye kalkışıyor… hal böyle olunca sokaktaki erkek ÅŸiddetine gün doÄŸuyor.onları engelleyecek bir mekanızma yok çünkü. ülkenin hukuÄŸu OHAL’a teslim edilmiÅŸ,yasların yerini KHK’ler almış…
bu ülkenin kadınları her gün böyle bir ülkeye uyanıyor uzun zamandır.ben ise faşizmin olağan hali diyorum yaşananlara.
feministlerin politik mücadelesinin baş konularından birisinin şiddet olması bu nedenledir.
savaşta ,olağanüstü koşullarda palazlanır erkek şiddeti ve sokakta daha görünür hale gelir ve kadına geri döner. onları engelleyecek mekanizmalar sekteye uğramıştır çünkü.
faÅŸizmin hukuÄŸu hukuksuzluktur.
diğer yandan kadınların sahip olduğu kadim bir bilgi vardır ki,şiddet çaresizlerin çaresidir. düşünün… bu erkeklerin şiddet aracı haline gelmiş cinsiyetçi dilleri yumurkları,tekmeleri ,kezzapları,bıçakları,tabancaları,tankları,tüfekleri,orduları,polisleri, hatta yasaları ellerinden alındığında ellerinde geriye ne kalacak?kocaman bir hiç değil mi?
kadınlar cadı olup yakıldılar,kurban olup tanrılara sunuldular,savaÅŸ ganimeti olup esir alındılar.erkek tarih bunları yapadursun ve yazadursun kadınlar hep var olmanın ,yaÅŸamanın, üstelik bir önceki kazanımlarından bir adım geri atmadan ve daha da ileri götürerek kazanımlarını, erkek egemenliÄŸini aşındırmaya devam ettiler. çünkü kadınlar güçlerini yasalardan, erkeklerin ÅŸiddet araçlarından almadılar. onların güçü kadın olmaktan,taaa içerden, en içerden geliyor. kendilerinden…
bazen susarak bazen yüksek sesle haykırarak bazen bekleyerek bazen korkarak ama hiç vazgeçmeden yol almaya devam ettiler, edecekler.
sahi,elinizden şiddetinizi alırsak sizden geriye ne kalır?