Barış İçin Akademisyenler İnisiyatifi tarafından hazırlanan bildiriye, sonradan gelen imzalarla sayısı iki bini aşkın akademisyen imza attı. Barış ve silahların susması talebini taşıyan, devleti göreve çağıran bu bildiriye imzamızı atıyor, akademisyenlerin yanında olduğumuzu, barış talebi etrafında kenetlendiğimizi, barış olmaksızın yaşamanın mümkün olmadığını, dün olduğu gibi bugün de barışı savunacağımızı açıklıyoruz.
Bir kez daha Ermeni Soykırımıyla yüzleÅŸilememiÅŸ olmasının üzüntüsünü hissediyoruz. Bu “İlk Günahâ€la yüzleÅŸilememiÅŸ olmasının bugün hala sonuçlarını yaÅŸamaya devam ediyoruz. 100 yıl önce olduÄŸu gibi yine terörle mücadele kisvesi altında sivil halka dönük saldırılar yaÅŸanıyor. Barışı savunan, barış için mücadele eden, çocuklar ölmesin diyen kim varsa hedef gösteriliyor, susturulmaya çalışılıyor. Åžimdi de tıpkı bundan 9 yıl önce Hrant Dink’e yaptıkları gibi Barış için Akademisyenler Ä°nisiyatifinin bildirisini içeriÄŸinden koparmaya, onları “ÅŸeytanlaÅŸtırmaya” ve yalnızlaÅŸtırmaya çalışıyorlar. Barış isteyen akademisyenlerin gazetelerde tek tek isimleri açıklanıyor, kana susamış mafyalar ölüm fetvaları yayınlıyor, durumu fırsat bilen iktidar akademik özgürlüğe saldırıyor, verdiÄŸi talimatlarla üniversitelerde soruÅŸturmalar açılıyor, özgür düşünceyi, bilimi, adalet ve barış arzunu üniversitelerden temizleyerek üniversiteleri dönüştürmek için büyük bir iÅŸtahla saldırıyor. Biliyoruz ki, akademisyenlerin ifade ve düşünce özgürlüğünü savunmak, demokrasi isteyen herkesin yaÅŸam hakkını savunmaktır.
Kürtlere ve Kürt halkının yanında olan herkese karşı geliÅŸtirilen milliyetçi refleksler, “Türksen övün deÄŸilsen itaat et†ya da polisin “Hepiniz Ermenisiniz, Ermeniler sizinle gurur duyuyor†anonsları etrafında yaÅŸanan saldırılar, kitle iletiÅŸim araçlarıyla Kürtleri ÅŸeytanlaÅŸtıran açıklamalar, faili meçhul cinayetler, gözaltında kaybetme tehditleri altında süren sokaÄŸa çıkma yasakları… Ä°nsanların ölen yakınlarını dahi gömemediÄŸi, ölülere iÅŸkence edildiÄŸi, her gün ama her gün yeni ölüm haberlerinin geldiÄŸi günlerdeyiz. Kan ve barut kokusu altında, silahların gölgesinde yaÅŸamak istemiyoruz. 40 yıldır süren bu savaşın sonu yok. SavaÅŸ, nefreti ve düşmanlığı derinleÅŸtirmekten baÅŸka hiçbir ÅŸeye yaramıyor. SavaÅŸ deÄŸil yalnızca bugünümüzü, yarınımızı da çalıyor. SavaÅŸ, yaÅŸama dair güzel bildiÄŸimiz ne varsa yok ediyor. Hrant Dink’in söylediÄŸi gibi “Gelin önce birbirimizi anlayalım… Gelin önce birbirimizin acılarına saygı gösterelim… Gelin önce birbirimizi yaÅŸatalım.”
100 yıl önce demokrasi taleplerine karşılık terörle, çetelerle mücadele kisvesi altında Ermeni halkının topyekun imhasına girişildiği bir atmosferin benzeri altında yaşıyoruz bugün. Yokluğumuz kimlere armağan oldu? Yaşadığımız soykırım bu topraklara daha fazla kan, daha fazla gözyaşı miras bırakmaktan başka neye yaradı? Geçmişimizin acılarını paylaşmak, dünü hakkaniyetle hatırlamak ve bugün daha güçlü bir sesle “Bir Daha Asla†demek zorundayız. Yeter, artık yeter. Bugün Kürtlerin, Ermenilerin yaşadığının bir benzerini yaşamasına karşı durduğumuzu, barışın yanında, barışı savunan akademisyenlerle omuz omuza olduğumuzu açıklıyoruz. Barış için Akademisyenler İnisiyatifinin talepleri bizim de talebimizdir, demokratik çözüm ve barış istiyoruz. Toprak kana doymaz, artık yeter.
NOR ZARTONK / Õ†ÕˆÕ Ô¶Ô±ÕÔ¹Õ•Õ†Õ”